กว่าจะถึงวันสีทองของบัณฑิต
ทุกชีวิตต้องต่สู้ทุกกแห่งหน
ขอเพียงแต่บอกใจให้อดทน
หมั่นเตือนตนอย่าท้อ พ่อ เเม่...รอ
***************************

ในวันที่เราต้องไกลห่าง .... ในวันที่เธอนั้นอ้างว้าง
อยากให้รู้ว่ารักไม่เคยห่าง ... ใจฉันอยู่ข้างๆ เธอ
ในวันที่เราต้องไกลกัน ... ข้างกายของเธอไม่มีฉัน
เธออาจพบใครๆ แล้วไหวหวั่น ... ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ

มองได้แต่อย่าชอบ ... เพราะมันจะทำให้ใจฉันบอบช้ำ
คุยได้แต่อย่านาน ... อย่าสร้างความผูกพันให้ใจฉันไหวหวั่น
สนิทได้แต่อย่ามาก ... เดี๋ยวมันจะเกินมากกว่าเป็นเพื่อนกัน
ที่ไม่ได้ และขอไว้นะ ... คือรักที่ให้ฉันเธออย่าปันให้ใคร

ในวันที่เราต้องไกลห่าง ... ใจอาจหวั่นไหวและเคว้งควาง
แต่ขอให้รักมั่นคงไม่เหินห่าง ... ไม่จืดจาง วางใจต่อกัน
ในวันที่เราต้องไกลกัน ... ข้างกายของเธอไม่มีฉัน
เธออาจพบใครๆ แล้วไหวหวั่น ... ขอเธอนั้นอย่าปันหัวใจ

แอบส่งหัวใจให้ไปก็นาน
คอยส่งตาหวานให้ก็หลายหน
ทุกครั้งที่เธอมองมาก็เผลอทำตาซุกซน
เธอน่ารักจนหัวใจฉันหล่น..แทบจะละลาย

เห็นที..เธอคงต้องรับผิดชอบ
ช่วยรับรักตอบ..มอบใจเธอมา..ได้มั้ย
อีกเรื่องที่ต้องทำ คืออย่าไปน่ารักอย่างนี้กับใคร
คู่แข่งมาก ฉันสู้ไม่ไหว..ช้ำใจตายพอดี

อย่าทำเหมือนไม่มีอะไร
รู้มั้ย..ว่ามีใครหลงรักเธอมากมายขนาดนี้
ช่วยรีบๆ รู้สึก แล้วรับหัวใจดวงนี้ไปที
หากปล่อยไว้นานกว่านี้ รักที่เพิ่มขึ้นทุกนาที คงจุกอกตาย






ชอบรอยยิ้มที่น่ารัก
ชอบเสียงทักทายที่สดใส
ชอบความอ่อนโยนในใจ
ชอบแววตาที่จริงใจ..ของเธอ
ชอบเธอที่เปิดเผยและเรียบง่าย
ชอบการแต่งกายไม่ฟุ้งเฟ้อ
ชอบอุปนิสัยใจจริงของเธอ
เพราะชอบมากอย่างนี้ซิเออ..จึงเผลอใจ

หนึ่งลมหายใจนี้ ขอแทนสัญญาที่จะมีให้
แทนคำพูดมากมายในใจ ว่าจะรักตลอดไปชั่วนิรันต์
เก็บความรักไว้ให้ เก็บความห่วงใยห่วงหา
เพียงแค่หวังไว้ตลอดเวลา ว่าวันหนึ่งเธอคงเข้าใจ

...ได้แต่แอบมองเธอได้แค่นี้...
...รักที่มีเคียงข้างกับความเหงา...
...ใจแท้จริงอยากให้เรามีเรา...
...แต่คาดเดาดูแล้วยังห่างไกล...
...จึงขอเพียงแค่มองวันละนิด...
...ได้ใกล้ชิดเท่านี้ก็สดใส...
...ได้พูดคุยซักหน่อยก็ชื่นใจ...
...แอบรักไปอยู่ในใจก็สุขดี...